Życie i miejsce w Kościele osób rozwiedzionych

Małżeństwo jako sakrament – podstawy wiary katolickiej

Zdaję sobie sprawę, że doświadczenie rozwodu jest bardzo trudne i każdy taki „przypadek” należy traktować indywidualnie. Dlatego ważne jest, aby do tego zagadnienia podjeść z wielką cierpliwością, spokojem i wyrozumiałością. Na pewno należy pamiętać o tym, że sakrament małżeństwa dla Kościoła katolickiego jest czymś świętym i bardzo wyjątkowym. Opiera się na słowach Jezusa, zawartych w Ewangelii: „co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”(Mt 19,6). Oznacza to, że małżeństwo sakramentalne zawarte między ochrzczonymi osobami i skonsumowane(czyli fizycznie dopełnione) jest nierozerwalne – aż do śmierci jednego z małżonków.

Nierozerwalność małżeństwa w perspektywie duchowej

Wspomniana nierozerwalność to prawda wiary mówiąca o tym, że mąż i żona, którzy zawarli małżeństwo, są związani ze sobą na zawsze – nie tylko prawnie, ale duchowo i przed Bogiem. Małżeństwo jest więc nie tylko przymierzem ludzi, ale staje się znakiem miłości Chrystusa do Kościoła – miłości wiernej, wytrwałej i przebaczającej.

Unieważnienie małżeństwa – kiedy jest możliwe?

Oczywiście pojawiają się sytuacje „rozpadu” małżeństwa, wtedy mowa o unieważnieniu małżeństwa. I rzeczywiście są sytuacje, poprzez które można stwierdzić nieważność małżeństwa od samego początku jego „istnienia”. Powodem tego może być np. stwierdzenie braku dojrzałości psychicznej, brak wolności decyzji(przymus), ukryty zamiar niewierności, bezpłodności, czy też zatajenie istotnych faktów(np. choroby psychicznej czy uzależnień). W takich i podobnych sytuacjach Kościół nie „rozwodzi”, lecz uznaje, że małżeństwo tak naprawdę nigdy nie było ważnie zawarte. Jest natomiast w Kościele możliwość wejścia w tzw. stan separacji. Wówczas bez orzekania nieważności małżeństwa, małżonkowie rozstają się na jakiś czas, a jest to spowodowane tym, że wspólne życie staje się niemożliwe(np. przez przemoc).

Jak postępować jako osoba wierząca po rozpadzie małżeństwa?

Może tutaj pojawić się pytanie: a co mam zrobić, gdy moje małżeństwo się „rozpadło” a jestem jednak osobą wierzącą? To też zależy od sytuacji życiowej. Jeśli osoba rozwiedziona żyje samotnie i nie wchodzi w nowy związek, wówczas może normalnie uczestniczyć w sakramentach, modlić się, spowiadać, przyjmować Komunię Świętą i angażować się w życie Kościoła. Jest to sytuacja, w której Kościół rozumie ból porzuconych osób i towarzyszy im duchowo.

Sytuacja osób rozwiedzionych w nowych związkach

Natomiast jeśli osoba rozwiedziona zawarła nowy związek cywilny(bez stwierdzenia nieważności poprzedniego małżeństwa), wtedy sytuacja jest troszkę trudniejsza. Dzieje się tak, że taka osoba żyje w nowym związku, który z punktu widzenia Kościoła nie jest ważnym małżeństwem. Wówczas taka osoba nie może w pełni uczestniczyć w sakramentach, zwłaszcza Eucharystii i spowiedzi. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy podejmie życie „jak brat i siostra”, czyli w czystości.

Kościół towarzyszy osobom rozwiedzionym

Jednakże w każdej takiej sytuacji należy bardzo mocno podkreślić, że osoba taka nigdy nie jest wykluczona z Kościoła. Może się modlić, uczestniczyć we Mszy świętej(bez Komunii), wychowywać dzieci w wierze, działać charytatywnie, szukać duchowego wsparcia itd. Myślę, że warto uwolnić się od myślenia, że Kościół potępia osoby rozwiedzione. Ośmielę się powiedzieć, że wręcz przeciwnie. Kościół chce i powinien towarzyszyć takim osobom. Papież Franciszek wielokrotnie podkreślał, że osoby rozwiedzione to dzieci Kościoła, które mają swoje miejsce we wspólnocie.

Przygotowanie do ślubu kościelnego po doświadczeniu rozpadu związku

Osoby, które wcześniej doświadczyły rozpadu związku, a pragną ponownie zawrzeć ślub kościelny, często zadają sobie pytanie, jak wygląda ich droga w Kościele. Warto wiedzieć, że jeśli poprzednie małżeństwo zostało uznane za nieważne, nie istnieją przeszkody, by ponownie przyjąć sakrament małżeństwa. Takie przygotowanie do ślubu przebiega wówczas na zwykłych zasadach, choć bywa przeżywane z większą dojrzałością i głębią wiary.

Nieodłącznym elementem drogi do ołtarza są nauki przedmałżeńskie. To czas, w którym narzeczeni nie tylko poznają teologię małżeństwa, ale też w spokoju przyglądają się swoim postawom, oczekiwaniom i ranom z przeszłości. Dla osób, które przeszły przez trudne doświadczenia, bywa to szczególnie cenny moment uzdrowienia. W każdej wątpliwości najlepszym przewodnikiem pozostaje rozmowa z duszpasterzem – jeśli szukasz wsparcia, możesz skorzystać z porady naszego eksperta-księdza.

Strona duchowa to jedno, a praktyczna organizacja uroczystości to drugie. Aby spokojnie zapanować nad terminami spotkań w parafii, dokumentami i pozostałymi formalnościami, pomocny okaże się darmowy planer ślubny, który krok po kroku przeprowadzi Was przez cały proces przygotowań.