Czym jest nierozerwalność małżeństwa sakramentalnego?
Nierozerwalność dotyka samego serca tego, czym naprawdę jest małżeństwo sakramentalne w wierze katolickiej. Nierozerwalność znaczy, że małżeństwo sakramentalne zawarte między dwiema ochrzczonymi osobami i skonsumowane (czyli dopełnione fizycznie) jest na zawsze – aż do śmierci jednego z małżonków. Nie może go więc „rozwiązać” rozwód cywilny, ani żaden ludzki urząd. Zdać sobie należy sprawę, że małżeństwo sakramentalne jest trwałym przymierzem dwojga ludzi, które – od chwili przysięgi – łączy ich nieodwołalnie w oczach Boga.
Bóg łączy małżonków na zawsze
Kościół wierzy, że to właśnie sam Bóg łączy małżonków w tym sakramencie małżeństwa. Kapłan na zakończenie przysięgi wypowiedzianej przez nowożeńców, wypowiada słowa „co Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”(Mt 19,6). Co to oznacza w praktyce? Oznacza to, że małżonkowie są ze sobą związani na zawsze – duchowo, cieleśnie i moralnie. Nawet jeśli jedno z nich odejdzie (np. porzucenie, rozwód cywilny), to z perspektywy sakramentu nadal są małżeństwem.
Małżeństwo jako odbicie miłości Boga
Kościół kładzie tak duży nacisk na świadomość nierozerwalności, dlatego że małżeństwo sakramentalne to nie tylko „umowa”, ale przede wszystkim odzwierciedlenie miłości Boga do człowieka. I tutaj należy pamiętać, że miłość Boga jest wierna – nawet jeśli człowiek zawodzi; miłość Chrystusa do Kościoła jest bezwarunkowa i trwała. Stąd małżeństwo jest powołaniem do świętości przez miłość, przebaczenie, wierność – także wtedy, gdy jest trudno.
Co gdy małżeństwo się rozpadnie?
Co jednak w sytuacji, gdy małżeństwo się rozpadnie? Bo przecież to się zdarza. Kościół o tym wie. W takich właśnie sytuacjach można żyć osobno – mowa tutaj o separacji, która nie jest końcem małżeństwa sakramentalnego. Jest natomiast czasem, w którym „odpoczywamy” od siebie nie żyjąc razem. Czas ten ma służyć przemyśleniu sytuacji, w której się znaleźliśmy i poszukaniu rozwiązań na uratowanie małżeństwa. Można też prosić o stwierdzenie nieważności małżeństwa, jeśli rzeczywiście istnieją podstawy, że sakrament nie został ważnie zawarty. Tutaj należy podkreślić, że Kościół nie potępia osób rozwiedzionych – ale wzywa do szukania dróg pojednania, przebaczenia lub życia w zgodzie z wiarą mimo cierpienia.
Nierozerwalność jako obietnica, a nie ciężar
W świetle trudności, które mogą się pojawić w małżeństwie warto zaznaczyć, że nierozerwalność to nie ciężar, lecz obietnica. W tej właśnie obietnicy obie strony powinny troszczyć się o to, aby małżeństwo uczynić miejscem miłości, która nie ucieka, gdy robi się trudno; że jest to powołanie, które mówi „nie zostawię cię, nie wycofam się, jestem twoim domem – aż do końca”.
Świadomość nierozerwalności a przygotowanie do ślubu kościelnego
Skoro sakrament małżeństwa jest nierozerwalny, tym ważniejsze staje się dobre i świadome przygotowanie do ślubu. Decyzja o zawarciu związku na całe życie nie powinna być podejmowana pochopnie – powinna być wolna, dojrzała i przemyślana. Właśnie dlatego Kościół poprzedza ślub kościelny okresem rozeznania, podczas którego narzeczeni mają czas, by lepiej poznać siebie nawzajem oraz głębiej zrozumieć, na co się decydują.
Pomocnym narzędziem w tym rozeznaniu są nauki przedmałżeńskie. To przestrzeń, w której można szczerze porozmawiać o wierności, przebaczeniu, otwartości na życie i o tym, jak budować trwałą więź mimo trudności. Im pełniejsze zrozumienie nierozerwalności małżeństwa już na etapie przygotowań, tym mocniejszy fundament pod przyszłe wspólne życie. Jeśli rodzą się pytania o duchowy sens przysięgi czy o samą istotę sakramentu, warto skorzystać z porady naszego eksperta-księdza.
Gdy duchowe rozeznanie idzie w parze z dobrym planem działania, przygotowania stają się znacznie spokojniejsze. W ogarnięciu terminów spotkań w parafii, dokumentów i pozostałych formalności pomoże Wam darmowy planer ślubny.